• wederkerigheid

Een relatie met gebrek aan wederkerigheid, wat moet je ermee?

‘Heb er nooit spijt van als je goed bent voor een slecht persoon. Jouw gedrag zegt alles over jou en zijn/haar gedrag zegt genoeg over haar/hem. ‘ Maar dat betekent niet dat je alles van de ander hoeft te accepteren, je hoeft immers niet over je heen te laten lopen. Hoe dit werkt en wat je zelf kunt doen hierin lees je in dit blog.

Gebrek aan wederkerigheid

Wat er speelt in dit soort verbindingen is gebrek aan wederkerigheid. Jij hebt de ander in het hart gesloten en er gaat een voortdurende golf van warmte naar de ander toe. De ander geeft jou vervolgens niet terug wat je geeft. En het lijkt wel dat hoe meer jij je best doet, hoe meer de ander zich terugtrekt of nog koeler reageert. Met als gevolg dat je nog onzekerder wordt en nog harder je best gaat doen. Je wilt gezien en gehoord worden en vanuit die behoefte geef je en geef je en geef je. Je loopt erop leeg zoveel geef je, in de hoop op een dag gezien en erkent te worden door de ander.

Zelfrespect

Maar zeg nou eens eerlijk. Als jij met respect voor jezelf kijkt naar deze situatie. Mag jij dan accepteren dat je zo met je om laat gaan? Nee? Waarom doe je dat dan? Hoop dat het anders wordt, gebrek aan eigenwaarde, het gevoel bij elkaar te horen, je grenzen niet kunnen voelen of bewaken? Wat het ook is, als het antwoord op de vraag ‘nee’ is, dan moet er iets veranderen in de verbinding. Bovendien gaat de ander je voor gegarandeerd nemen. Jij staat toch altijd wel gelijk klaar. Het gebrek aan respect voor jezelf wordt gespiegeld in het disrespect van de ander.

Jezelf verliezen

Als je de verbinding op deze manier in stand laat zal je bij jezelf weg drijven. Omdat de focus meer bij de behoeften van de ander ligt dan bij jezelf, raak je jezelf na verloop van kwijt. Je weet niet meer waar je blij van wordt, wat je nodig hebt en wat voor jou belangrijk is. En uiteindelijk vraag je jezelf af wie jij nu eigenlijk bent in dit hele gebeuren. Op dat moment zit je al compleet verstrikt in het web. Het is een soort verslavingsgedrag, je weet dat het eigenlijk niet goed voor je is, maar je gaat er toch maar steeds meer door. Ik zal wat tips geven hoe je hiermee om kunt gaan.

Tip 1

Leg het initiatief ook eens bij de ander. Vanuit je behoefte aan contact en gezien te willen worden en de angst dit niet te krijgen, ontneem je de ander de ruimte om initiatief te nemen. Wacht even rustig af. En heb je toch onbedwingbare behoefte om contact op te nemen, spreek dan met een vriend(in) af dat je hem/haar dan een berichtje stuurt. En komt er dan geen bericht, dan is het verdrietig maar duidelijk. Ga geen smoezen verzinnen waarom de ander geen contact zoekt. Echt waar, als de ander jou in zijn/haar leven wil, dan zorgt diegene ervoor dat het contact in stand blijft.

Tip 2

Blijf door de bril van zelfrespect kijken naar deze situatie. Mag je dan het gedrag van de ander accepteren? En geef eerlijk antwoord zonder excuses voor de ander te verzinnen.

Tip 3

Ga onderzoeken waar de behoefte om gezien en erkend te worden door de ander vandaan komt. Zie en erken jij jezelf eigenlijk wel? Ben je voor jezelf net zo vriendelijk als voor je omgeving? Heb jij de erkenning van een ander nodig om met jezelf door één deur te kunnen komen? Als dit speelt dan is het de hoogste tijd om je gevoel voor eigenwaarde te gaan vergroten. Eventueel met behulp van hypnotherapie om het bij de bron te kunnen aanpakken.

Tip 4

Als dit in een liefdesrelatie speelt, ga dan na of er misschien sprake is van een karmische relatie. Meer hierover kun je leven in dit blog.

Tip 5

Ga grenzen stellen uit respect voor jezelf. Wat zou je je beste vriend(in) hierin adviseren en pas dat op jezelf toe!

Als je hulp nodig hebt bij dit proces neem dan contact met mij op, ik help je hier graag bij. Misschien is dit blog over geven vanuit behoefte ook nog interessant om te lezen.

 

 

3 juni, 2017|Relaties|

Geef een reactie