Iedereen die spiritueel is aangelegd kent ze wel, de seintjes vanuit het universum. Dat ene liedje die op een bijzonder moment op de radio klinkt, het vogeltje dat even voor je raam komt zitten, je oog die op een zin in een tekst valt, de witte veer die voor je neer dwarrelt en ga zo maar door. Die ogenschijnlijke toevalligheden die jou net even die bevestiging geven waar je naar op zoek was.

Wit veertje

Ikzelf heb ooit met het universum afgesproken dat als ze mij seintjes willen geven, ze met iets duidelijks moeten komen. Iets waar ik niet omheen kan, want ik wil niet overal iets achter gaan zoeken. Zo vond ik een wit veertje in (jawel) mijn slip toen ik had gevraagd om een bevestiging met een witte veer van contact met mijn gids. Ja, daar kan ik niet omheen! En toen mijn moeder overleden is, kwam kort daarna bij mijn zus drie dagen achter elkaar een witte duif op haar tuintafel zitten. Hij bleef daar een tijdje rustig zitten voor hij weer weg vloog. Ze had nog nooit een witte duif in haar tuin gehad en daarna ook niet weer, hoe bijzonder en mooi!

Witte eend

Nu overkwam het mij een tijdje geleden ook weer. Ik wilde graag bevestiging over iets en had gevraagd om een mooie grote witte veer in mijn voortuin. Ik dacht daar eigenlijk al niet meer aan toen mijn dochter ineens op een avond riep: ‘Mam, er staat een eend in onze tuin!’. En inderdaad, in de voortuin zat een spierwitte eend zachtjes te kwaken. Ze maakte ook geen enkele aanstalten om te vertrekken toen ik haar benaderde. Ik zag een klein wondje aan de snavel en de dierenambulance adviseerde om de eend naar de vogelopvang te brengen. Zo gezegd zo gedaan, mevrouw de eend liet zich makkelijk pakken en op naar de vogelopvang.

Eenmaal thuis gekomen bedacht ik mij ineens weer mijn verzoek van de witte veer en dat het duidelijk moet zijn. Bedankt universum… een hele eend was nou ook weer niet nodig!

Wat zijn jullie verhalen over seintjes of ‘toevalligheden’? Ik lees ze graag onder de reacties!

Dit blog verscheen eerder op Zinvol Toeval – seintjes .